Historia powstania kraju Ladnok

Niegdyś, w czasach których nikt już nie pamięta, których nie znajdziesz w żadnej książce i o których nikt nie opowie Ci żadnej legendy, był jednością. Ludzie Okuna żyli w tym czasie w pokoju między sobą w kraju Ferono.

Razem obchodzili festiwale, śpiewali te same piosenki i modlili się dla tych samych bogów, które z ich strony służyły Okunowi, który z kolei wszystko stworzył. Ale cień zapadł na kraj. A jedność narodu coraz bardziej ginęła. Narody orków, goblinów i trollów planowały dojść do władzy.

A narody ludzi, wróżek i krasnalów próbowały temu zapobiec, i nie trwało to długo, aż pierwsze krople krwi spadły na ziemię kraju Ferono. Zaraz potem paliły się domy, świątynie bogów z wszystkich narodów. Nie było nikogo, kto by powstrzymał to zło, a Okun był rozgniewany tymi karygodnymi czynami.

I tak zaczęła się straszna wojna i nie wyglądało na to, że kiedyś się skończy. Nawet kraj Ferono zmienił się strasznie przez te walki.

Po wielu latach rozlewu krwi, tylko kilka z narodów przeżyło, a bogowie poprosili Okuna, żeby skończył z tą walką.

I tak Okun zdecydował, że musi oddzielić narody. Narody dnia miały być ludźmi, krasnoludami i wróżkami, bo one zawsze kierowały się ku słońcu. Narodami nocnymi zostały orki, trolle i gobliny, bo bardziej niż każde inne zwierzęta uwielbiały światło księżyca. I Okun zmieszał języki narodów nocnych i dziennych, aby już nigdy nie powiedziały sobie na wzajem złego słowa.

Ale Okun nie zapomniał co się stało, i dlatego zdecydował, że dotąd nie będzie pokoju między narodami, aż nie pojawi się jakiś bohater, który będzie tak silny, że przyniesie pokój w każdy zakątek nowych krajów.

Nowy kraj nazwali Ladnok, boskie słowo oznaczające nadzieję. I dlatego każdemu jest ono znane.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *